Merakın komik bir sürprize dönüştüğü küçük bir hikâye...
Defne, kitap okumayı çok seven bir kızdı. Bir gün kütüphaneden ödünç kitap almak için evden çıktı. Kütüphane çok güzel bir bahçenin içindeydi. Kocaman saksılarda rengârenk çiçekler vardı. Güneş o kadar parlaktı ki Defne’nin gözleri kamaşıyordu. Tam o sırada yolun kenarında hareket eden mavi bir kutu gördü Defne. Önce ne olduğunu merak etti. Ama sonra içinde bir ürperti hissetti. Oradan uzaklaşıp hızlı adımlarla kütüphaneden içeri girdi. İçerisi çok serindi. “Oh!” dedi içinden, sıcaktan sonra burası iyi gelmişti. Kütüphane o kadar büyüktü ki tavana kadar uzanan raflarda bir sürü kitap vardı. Meraklı gözlerle kitaplara bakarken o mavi kutu aklındaydı hep. Sonunda aradığı kitabı bulmuştu. Onu alıp görevlinin masasına doğru yürüdü. Aldığı kitabı kayda geçirip kütüphaneden çıktı. Yolda gözleri kutuyu aradı ama mavi kutuyu görmedi. Omuz silkip yürümeye devam etti. Eve vardığında annesinin yaptığı çikolatalı kekin kokusuyla kendini mutfakta buldu. Bir dilim kekle bir bardak sütünü içerken kitabını okudu. Saat 3 olmuştu. Abisi birazdan robotik kodlama kursundan dönecekti. Hâlâ aklında o hareket eden kutu vardı. İçi ürperdi birden. “İyi ki de açmamıştı kutuyu. İçinde kim bilir ne vardı?” Böyle düşüncelere dalmışken kapı çaldı. “Hah! Abim geldi,” diye fırladı oturduğu yerden. Defne kapıyı açtığında şaşkınlıktan ağzı açık kaldı. Mavi kutu abisinin kucağındaydı.Abisi ne olduğunu anlamamış bir hâlde cevap verdi:“Bu kutunun sende ne işi var abi!” dedi korkuyla.
“Öğretmenimiz kutudan bir robot yapmamızı istedi, içine tekerlek falan koydum. Niye şaşırdın ki!”
Defne bunu duyunca aklına gelen şeylerden dolayı kendi kendine güldü.
Bu yazıyı paylaşın:
